Friday, February 13, 2009

ഒരു "System Software" Hour

അന്ന് രാവിലെ കോളേജ് ബസ്സില്‍ ചെന്നു ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ Shuraif ഒറ്റക്കു 4th ബസ്സില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്നു, അല്ലങ്കില്‍ അച്ചു എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന Arshad ഉം കാണേണ്ടതാണ്. അപ്പോഴാ Shuraif പറയുന്നേ "അവന്റെ സ്റ്റോപ്പില്‍ ബസ്സ് എത്തിയപ്പോഴും അവന്‍ അവിടെ കിടക്കപായയില്‍ നിന്നും എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല". ഷുരൈഫ് ഫോണില്‍ വിളിച്ചു പൊക്കിയിട്ടുണ്ട്‌, ഇനിയെപ്പോ വരുവോ ആവോ.(അവനു എന്തും ആവാലോ! ഇക്ക അമേരിക്കയിലല്ലേ?) അപ്പോഴേക്കും ബെല്‍ അടിക്കുക്ന്നത് കേട്ടു, ക്ലാസ്സില്‍ കയറാതിരിക്കാന്‍ പറ്റില്ല കാരണം Shereena Miss ഞങ്ങളെ കണ്ടതാ. അങ്ങിനെ ഞങ്ങള്‍ ക്ലാസ്സില്‍ കയറി.

First Hour കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അച്ചു വിളിച്ചു, അവന്‍ എവിടെയോ എത്തിയിട്ടുണ്ട് അവന് വേണ്ടി കത്ത് നില്‍ക്കണം. ഒരു കൂട്ടുകാരനു കമ്പനി കൊടുക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ആ hour കട്ട് ചെയ്തു. അതാ ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹം! ഞങ്ങളുടെ ബാഗും മറ്റും എടുത്തു ലൈബ്രറിയില്‍ കയറി ഇരുന്നു. ഒരു മുക്കാല്‍ മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അച്ചു എത്തി. അങ്ങിനെ Interval ആയി. പതിവു പോലെ അച്ചും അനീസും Juniors ന്റെ അടുത്തു പോയി, ഞങ്ങള്‍ ക്ലാസ്സില്‍ തന്നെ ഇരുന്നു. ബെല്‍ അടിച്ചപ്പോഴാ മനസ്സിലാവുന്നെ അടുത്തത് സിന്ദു മിസ്സിന്റെ ക്ലാസ്സ് ആണു, കേട്ട പാതി അച്ചും അനീസും ക്ലാസ്സിന്റെ പരിസരത്ത് വരാതെ ഏതോ വഴിക്ക് പോയി. പാതിവില്ലാതെ ഷുരൈഫ്ഉം ശംഭും അഭിലാഷും ക്ലാസ്സില്‍ കയറാന്‍ പോണു. അറിയില്ല എന്താ സംഭവിച്ചെന്നു. ശംഭുന്റെ കാര്യം മാസ്സിലക്കാം, പക്ഷെ മറ്റേ രണ്ടെന്നതിനു എന്ത് പറ്റി. ഏതായാലും പോകാം എന്ന് കരുതി പതിയെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോ ടീച്ചര്‍ വരുന്നു. ടീച്ചര്‍ മുന്നിലെ വാതിലിലൂടെ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പുറകു വാതിലിലൂടെ പോയി .

അങ്ങിനെ അനീസിനയൂം അച്ചുനെയുംആന്വേഷിക്കുനിടയില്‍ ചെന്നു പെട്ടത് ലീന മിസ്സിന്റെ മുന്‍പില്‍, ടീച്ചര്‍ ക്ലാസ്സില്‍ കയറാന്‍ പറഞ്ഞു. ഒരു ടീച്ചര്‍ അല്ലെ പറയുന്നേ, അല്ലന്കില്‍ internal mak ഉം കുറയും. ഒരക്ഷരം പറയാതെ ഞാന്‍ നേരെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറി.

ടീച്ചറിനോട് അനുവാദം ചോദിച്ചു ക്ലാസ്സില്‍ കയറുമ്പോള്‍ ഷുരൈഫ്ന്റെയും അഭിലഷിന്റെയും മുഖത്തൊരു കൊലച്ചിരി. ശംഭുവിനു പതിവുപോലെ നിസ്സഹായമായ ഒരു ചിരിയും. First ബഞ്ചില്‍ റസിയും നജയും പീപീയും അവരെ എഴുനെല്‍പ്പിച്ചു അവിടെ ഇരിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ പരീക്ഷ അടുക്കുമ്പോള്‍ പഠിപ്പിച്ച്ചുതാരന്‍ അവരുതന്നെ വേണം അതുകൊണ്ട് ഒന്നും പറയാനാകാതെ കാലിയായി കിടന്ന 3rd ബഞ്ചില്‍ പോയിരുന്നു. മുന്‍പില്‍ ഷുരൈഫ്ഉം അഭിയും ജസിദും പുറകില്‍ ശ്രംഭും "ഷീമീര്‍" ഉം ഇരിക്കിന്നു. ഞാനാണെങ്കില്‍ 3rd ബെഞ്ചില്‍ തനിചിരിപ്പാ, കൂട്ടിനൊരു ബുക്ക് പോലുമില്ല. ബുക്കും ബാഗും ഒക്കെ ലൈബ്രറിയില്‍ നിന്നും എടുക്കാന്‍ മറന്നു.

എന്റെ ഒരുകാര്യം ഭയങ്കര മറവിയാ! ചോറും പത്രത്തിനു ഒന്നും സംഭവിക്കതിരുന്നാല്‍ മതി. പക്ഷെ ഒരു ബുക്കുമില്ലാതെ എങ്ങിനെ ഇരിക്കും. അഭിലഷിനോട് ചോദിക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചാല്‍ ആകെ ഒരു ബുക്ക് അവന്‍ കൊണ്ടു വരൂ. അവന്‍ LKG പഠികുമ്പോള്‍ വാങ്ങിയതാ ആ ബുക്ക്. അങ്ങിനെ ഷുരൈഫ്ന്റെ ഒരു ബുക്ക് വാങ്ങി ഇരിപ്പായി. കുറ്റം പറയരുതല്ലോ, അവിടെ അവിടെ കുറച്ചു ഒപ്പിട്ടു വെച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നല്ലാതെ കാര്യമായിട്ട് ഒന്നും തന്നെ എഴുതിയിട്ടില്ല.

പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വാതിലില്‍ ആരോ മുട്ടി. "ദേ അവരു രണ്ടും വരുന്നു". ആ രണ്ടു വളിച്ച മുഖങ്ങള്‍ എന്റെ ഇരുവശത്തായി ഇരുന്നു. അവന്മാരെ സാബു സര്‍ പൊക്കി, നേരെ ക്ലാസ്സില്‍ പറഞ്ഞുവിട്ടു. അനീസ് മതിലിനോട് ചെര്‍ന്ന വശത്തും അച്ചു ടീച്ചര്‍ നടക്കുന്ന വശത്തും ഇരുന്നു.

അനീസിനെ അവന്റെ പെണ്ണിന്റെ പേരു പറഞ്ഞു കളിയക്കിയപ്പോ അവനു ഇഷ്ടപെട്ടില്ല, തോളുകൊണ്ട് ആഞ്ഞു ഒരു ഇടി. എന്റെ ഭാഗത്താ തെറ്റ്, കയ്യാല പുറത്തെ തേങ്ങപോലെ അങ്ങോട്ടോ അതോ എങ്ങോട്ടോ എന്നിരുന്ന കാര്യത്തെ കുറിച്ചു കളിയാക്കാന്‍ പാടില്ലാലോ? ഇടി കൊണ്ടതും നേരെ അച്ചുന്റെ പുറത്തു ചെന്നു വീണു. അവന്‍ തിരിച്ചൊരു തള്ള്. അവന്മാര്‍ എന്നെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തള്ളികളിക്കുന്നു. അവസാനം ഒരൊറ്റ തള്ള് ഞാന്‍ അനീസിന് കൊടുത്തു, ദേ കിടക്കുന്നു അവന്‍ നിലത്തു. 'പട' 'പടെ' എന്ന് വീണു കിടപ്പുണ്ട്. ക്ലാസ്സില്‍ ഉള്ള എല്ലാവരും നോക്കി; ആര്‍ക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. എനിക്കാണേല്‍ ചിരി സഹിക്കാനും പറ്റുന്നില്ല. അച്ചുന്റെ മുഖതാണെങ്കില്‍ സാദാരണ കാണാറുള്ള മണ്ടന്‍ ചിരി മാത്രം. ടീച്ചര്‍നും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല, പക്ഷെ ഒരു തറപ്പിച്ചുള്ള നോട്ടം.

രണ്ടു നിമിഷത്തെ ഇടവേളക്ക് ശേഷം അനീസ് പതിയെ എഴുനേറ്റു, ഇലക്ഷന് ജയിച്ച ആളെ പോലെ അവന്‍ എല്ലാവരെയും കൈ വീശി ഞാന്‍ തന്നെയാ വീണത്‌ എന്നഭാവത്തില്‍ നിന്നു; ഈ സമയം ടീച്ചര്‍ ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതുന്നതുകൊണ്ട് ടീച്ചര്‍ മാത്രം കണ്ടില്ല. ക്ലാസ്സില്‍ വളരെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ഒരു ചിരി; പെട്ടന്ന് ടീച്ചര്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അനീസ് ചാടി കയറി ഇരുന്നു. ടീച്ചര്‍ക്ക് എന്തോ തരികിട നടക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായി.

"ഞങ്ങളെ ഇപ്പൊ പുറത്താക്കും, ഇനിമേലാല്‍ ക്ലാസ്സില്‍ കയറരുത് എന്ന് പറയും" എന്നൊക്കെയുള്ള ആഗ്രഹമായി ഞങ്ങള്‍ ടീച്ചറിന്റെ മുഖത്തുനോക്കി. ക്ലാസ്സില്‍ ആകെ ഒരു ശാന്തത. അവസാനം ആ ശതത മുറിച്ചു ടീച്ചര്‍ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.

"ഷമീര്‍... STAND UP. ഇനിമേലാല്‍ എന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ കയറരുത്"

ഞാന്‍ മുന്‍പേ പറഞ്ഞതു പോലെ അവന്‍ തൊട്ടു പുറകില്‍ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

"ങേ, ഞാനോ " എന്നുചോദിച്ചു വളരെ സന്തോഷത്തില്‍ അവന്‍ പുറത്തെക്ക് പോയി.

ചിരിക്കണോ അതോ കരയണോ എന്നറിയാതെ ഞാനും അനീസും പരസപരം നോക്കി. ഒപ്പിച്ചതു മുഴുവന്‍ ഞങ്ങള്‍ ആണെങ്കിലും കിട്ടിയതു മുഴുവനും അവനാ. ഇങ്ങനെ ഒരു തമാശ സംഭവിച്ചതു കൊണ്ടാവാം ആ പിരിഡില്‍ ഞങ്ങക്ക് ഉറക്കമേ വന്നില്ല!

No comments:

Post a Comment